seni bilmiyormusum oysaki

doruklarındaydık

biliyorduk ikimizde

ama

saklayışımızın gizemine

hayran kalmıştık

önce başlıyordun

bütün kendiliğinden bana

bize bir şeyler katmaya

bakakalıyordum

tavrına,konuşmana

dudaklarından her çıkan sözde

kendimi bulmanın

derinliklerine beni saklamanın
denizinde sarıldığın yılan olmanın

keyfine doyamıyordum

içimdeydin

okyanuslarda aradığım

bulamadığım hazinelerin anısına

gönderilendin

bulamadığım hazineler için

seviniyordum

seviniyorduk

farklı gibi saklanıyorduk birbirimize

ne kadarda aynıydık oysaki

birbirimize susamıştık-çölümüzde-

yıllardır özlemiştik birbirimizi

serap bile olsa istiyorduk

tanımadığım zamanlara isyan bile edemiyordum

senin için

hep vardın sanki

hep vardık

ama korkum bazen perde çekiyordu sana

biliyordun güneşi penceremden usulca

bütün varlığımda hissettirmeyi

doğuyordun sabahlarıma

ve hep sabahtı artık

bitmiyordu

hep mutluydumda

çünkü perdelerim demirdendi benim

güneşi bilmiyordum ben

seni bilmiyormusum oysaki....